Istog dana pravoslavna crkva proslavlja i Svetog ravnoapostolnog Averkija Jerapoljskog.

Predanje o Sedam spavača potiče iz trećeg vijeka, iz vremena rimskog cara Dekija, kada su hrišćani bili izloženi progonima zbog svoje vjere.

Odbili da se odreknu hrišćanstva

Prema crkvenom predanju, Maksimilijan, Jamvlih, Martinijan, Jovan, Dionisije, Ekzakustodijan i Antonin bili su mladići iz uglednih porodica u Efesu, koji su služili u rimskoj vojsci.

Kada je od njih zatraženo da prinesu žrtve paganskim bogovima, odbili su da se odreknu hrišćanske vjere.

Kako bi izbjegli progon, sklonili su se u pećinu na brdu Ohlon, nedaleko od Efesa, gdje su se molili i pripremali za moguće stradanje.

Kada je car saznao za njihovo skrovište, naredio je da se ulaz u pećinu zazida.

Prema predanju, sedmorica mladića tada su zaspala čudesnim snom, dok su dvojica potajnih hrišćana ostavila zapis o njihovim imenima i sudbini.

Probudili se u svijetu u kojem je hrišćanstvo bilo slobodno

Mnogo godina kasnije, za vrijeme vladavine cara Teodosija Mlađeg, pećina je ponovo otvorena.

Mladići su se, prema predanju, probudili vjerujući da su prespavali samo jednu noć.

Jedan od njih, Jamvlih, otišao je u grad kako bi kupio hljeb, ali ga je dočekao prizor koji nije mogao da razumije.

Na gradskim vratima ugledao je krstove, a stanovnici Efesa slobodno su govorili o Hristu, iako je u vrijeme kada su se mladići sklonili u pećinu hrišćanstvo bilo progonjeno.

Kada je pokušao da plati hljeb novcem iz doba cara Dekija, trgovci su posumnjali da je pronašao staro blago.

Upravo su kovanice, prema predanju, pomogle da se otkrije priča o sedmorici mladića koji su prespavali gotovo dva vijeka.

Njihovo buđenje u hrišćanskoj tradiciji tumači se kao svjedočanstvo vjere u vaskrsenje mrtvih.

Zašto se Sedam spavača povezuju sa mirnim snom?

Svetih sedam mladića Efeskih zauzimaju posebno mjesto u pravoslavnoj molitvenoj tradiciji.

U Velikom trebniku postoji molitva u kojoj se pominju ovi svetitelji, a koja je namijenjena bolesnicima koji pate od nesanice.

Zbog toga ih vjernici tradicionalno povezuju sa molitvom za miran san, spokoj i utjehu.

Ipak, praznik nije posvećen samo snu, već prije svega istrajnosti u vjeri, nadi i vjerovanju u vaskrsenje.

Vjernici ovaj dan mogu obilježiti molitvom, odlaskom na bogosluženje i pomaganjem onima kojima je potrebna podrška.

Sedam spavača obilježava se dva puta godišnje

Srpska pravoslavna crkva spomen Sedmorice efeskih mladića obilježava dva puta godišnje, 17. avgusta i 4. novembra po građanskom kalendaru.

U različitim crkvenim predanjima ovi datumi povezuju se sa njihovim usnućem i čudesnim buđenjem.

Njihova priča vijekovima predstavlja simbol vjere, istrajnosti i nade, a posebno mjesto ima među vjernicima koji se u teškim životnim trenucima okreću molitvi.

(Ona.rs)