Vijest o smrti čuvenog hrvatskog pjevača Miše Kovača objavljena je na razglasu stadiona Poljud, a njegova karijera obilježila je više od pola vijeka muzičke scene.

Mišo Kovač rođen je 16. jula 1941. godine u Šibeniku, gdje je proveo i djetinjstvo. Tokom bogate karijere, koja je trajala više od pola vijeka, izrastao je u prepoznatljiv simbol Dalmacije. Uz ovog muzičkog velikana često se navodi podatak da je prodao ubjedljivo najviše ploča i ostalih nosača zvuka u Hrvatskoj.

Iza sebe je ostavio brojne vječne evergrin pjesme, među kojima se izdvajaju čuveni hitovi „Ostala si uvijek ista“, „Dalmacija u mom oku“, „Malo mi je jedan život s tobom“, „Poljubi zemlju“, „Svi pjevaju, ja ne čujem“, „Ako me ostaviš“ i brojne druge pjesme.

Školovao se za tapetara

Prije nego što je postao muzička zvijezda, završio je industrijsku školu i izučio tapetarski zanat. Ipak, ljubav prema muzici odvela ga je na potpuno drugačiji životni put. Još kao mladić pokazao je talenat za pjevanje, a prvi značajniji uspjeh ostvario je na takmičenju „Prvi glas Šibenika“.

Prve snimke za diskografsku kuću Jugoton zabilježio je 1964. godine, a veliku popularnost stekao je krajem šezdesetih. Jedan od važnih trenutaka u njegovoj karijeri bila je pjesma „Više se nećeš vratiti“, koja je, prema dostupnim podacima, prodata u čak pola miliona primjeraka. Veliki dio njegovog muzičkog opusa obilježila je saradnja sa kompozitorom Đorđem Novkovićem.

Vrhunac popularnosti dostigao je tokom sedamdesetih i osamdesetih godina, kada je postao jedan od najtraženijih pjevača u regionu. Njegov prepoznatljiv glas, emotivno izvođenje i pjesme dalmatinskog melosa donijeli su mu ogromnu publiku.

Među njegovim najvećim hitovima nalaze se „Ostala si uvijek ista“, „Dalmacija u mom oku“, „Ako me ostaviš“, „Svi pjevaju, ja ne čujem“, „Poljubi zemlju“, „Malo mi je jedan život s tobom“ i „Ti si pjesma moje duše“. Ove numere postale su nezaobilazan dio muzičkog nasljeđa, a posebno su povezane sa Dalmacijom i Splitom.

Tragedija koja je obilježila njegov život

Posebno mjesto u Mišinom životu zauzimala je porodica. Bio je oženjen Anitom Baturinom, nekadašnjom misicom, sa kojom je dobio dvoje djece – sina Edija i kćerku Ivanu.

Njihovu porodicu 1992. godine zadesila je velika tragedija kada je njihov šesnaestogodišnji sin Edi stradao u Zagrebu. Njegova smrt ostavila je dubok trag na pjevača, koji se nakon toga povukao iz javnosti i najavio kraj muzičke karijere.

Nakon gubitka sina, Mišo je snimio pjesmu „Pjesma za Edija“, posvećenu svom nasljedniku. Iako je tada najavljivao da više neće nastupati, kasnije se ipak vratio muzici i nastavio da pjeva pred publikom koja ga nikada nije zaboravila.

Njegov privatni život obilježio je i razvod od Anite Baturine 1996. godine. Nekoliko godina kasnije upoznao je Lidiju Pintarić, sa kojom je pronašao novu životnu sreću i koja mu je bila velika podrška u teškim periodima.

Nagrada za životno djelo i ljubav prema Hajduku

Tokom bogate karijere Mišo je nastupao na brojnim muzičkim festivalima, osvajao nagrade i postao jedan od najprodavanijih izvođača zabavne muzike na prostoru bivše Jugoslavije. Njegov doprinos muzici prepoznat je i 2012. godine, kada mu je dodijeljena nagrada Porin za životno djelo.

Osim po muzici, bio je poznat i po velikoj ljubavi prema fudbalskom klubu Hajduk iz Splita. Njegove pjesme često su se pjevale na stadionu Poljud, a posebno je bio povezan sa navijačima ovog kluba.

Njegov odnos sa Splitom i Dalmacijom odavno je prevazišao granice muzičke scene, zbog čega je za mnoge postao jedan od simbola tog kraja. Njegove pjesme nastavile su da žive među mlađim generacijama, a Mišo Kovač ostao je jedno od najznačajnijih imena regionalne muzičke istorije.

 

(Glas Srpske)