U saopštenju Policijske uprave Banjaluka navedeni je da su preduzimanjem mjera i radnji rasvijetlili događaj koji im je prijavljen u navedeno vrijeme.

"U vezi sa navedenim, policijski službenici su identifikovali da su u fizičkom sukobu učestvovovala lica V.V., D.B. i M.Z. svi iz Banjaluke i lica P.L. i D.L., državljani Hrvatske. Nakon kompletiranja i dokumentovanja predmeta, biće pokrenut prekršajni postupak zbog počinjenih prekršaja vrijeđanje tuča i fizički napad iz člana 12. Zakona o javnom redu i miru. O svemu navedenom obaviješten je dežurni sudija Osnovnog suda u Banjaluci – Odjeljenje za prekršaje", naveli ranije su iz policije.

Konzul bio pod dejstvom narkotika i alkohola?

Kako Aloonline nezvanično saznaje, konzul (D.L.) koji je učestvovao u sukobu navodno je bio pod dejstvom alkohola i narkotika, te su on i njegov brat prilikom postupanja policijskih službenika izjavili da ne žele krivično gonjenje lica koja su ih napala.

Uzevši u obzir detalje do kojih je došao naš portal, a tiču se korištenja nedozvoljenih supstanci, ovaj slučaj otvorio je i pitanja imuniteta stranih diplomata na prostoru BiH u vezi sa kršenjem zakona.

Konzul prvog reda, kao karijerni konzularni funkcioner, potpada pod odredbe Bečke konvencije o konzularnim odnosima. 

Prema toj konvenciji konzularni funkcioneri ne uživaju potpuni imunitet, već imaju tzv. ograničeni.

Funkcionalni imunitet (član 43): Konzularni funkcioneri i službenici nisu podložni sudskoj ili administrativnoj vlasti države prijema (BiH) samo za radnje izvršene u okviru svojih konzularnih funkcija tzv. acta publica.

Lična nepovredivost (član 41): Za razliku od diplomata iz ambasada koji imaju apsolutni imunitet, konzuli mogu biti uhapšeni ili pritvoreni ako se radi o "teškom krivičnom djelu" i po odluci nadležnog sudskog organa.

Prekršajna odgovornost: Budući da se u konkretnom slučaju u Banjaluci pominje pokretanje prekršajnog postupka zbog narušavanja javnog reda i mira (vrijeđanje i tuča), konzul se teoretski može procesuirati ukoliko se utvrdi da incident nije bio dio službene funkcije.

Odricanje od imuniteta: Država koja šalje (u ovom slučaju Hrvatska) može se izričito odreći imuniteta svog funkcionera kako bi se omogućilo njegovo procesuiranje pred lokalnim sudovima. 

Hrvati uputili protestnu notu

Ambasada Republike Hrvatske u Bosni i Hercegovini uputila je Ministarstvu spoljnih poslova BiH nakon teškog incidenta u Banjaluci.

Prema noti, žrtva napada je konzul prvog reda, a tom prilikom fizički je napadnut i njegov brat.

U noti upućenoj nadležnom ministarstvu, Ambasada "najoštrije osuđuje čin fizičkog nasilja" počinjen nad hrvatskim diplomatom i njegovim bratom.

Kako se navodi na konzula i njegovog brata nasrnula je grupa nepoznatih osoba, a fizički napad bio je praćen "verbalnim uvredama na nacionalnoj osnovi".

Takođe, u diplomatskoj noti traži se i "jasna osuda ovog krivičnog djela počinjenog iz mržnje nad hrvatskim diplomatskim službenikom".

Zašto je konzul odbio da krivično goni napadače?

Upravo u raskoraku između oštre diplomatske retorike i pasivnosti samog aktera leži najveća enigma ovog slučaja. Dok Ambasada Republike Hrvatske u BiH incident kvalifikuje kao teško „krivično djelo počinjeno iz mržnje“ i traži najstrože kazne, sam konzul prvog reda povlači potez koji zbunjuje javnost. On odbija odbija da krivično goni ljude koji su ga, prema zvaničnim navodima, pretukli i vrijeđali na nacionalnoj osnovi.

Postavlja se logično pitanje: Ako je diplomata zaista bio žrtva ničim izazvanog šovinističkog napada u centru Banjaluke, zašto bi se odrekao zakonske satisfakcije i procesuiranja počinilaca?

Odgovor se možda krije upravo u nezvaničnim saznanjima o prisustvu alkohola i narkotika. Krivični postupak, za razliku od prekršajnog, podrazumijeva detaljna vještačenja, toksikološke nalaze i unakrsna ispitivanja koja bi se odvijala pred očima javnosti. U takvom scenariju, diplomatski imunitet ne bi mogao sakriti eventualne kompromitujuće činjenice o stanju u kojem se konzul nalazio u 4.15 časova ujutro.