Vjenčanje Kralja Aleksandra I Karađorđevića i rumunske princeze Marije Hoencolern 1922. godine bio je svjetski događaj prve klase – prva velika kraljevska svadba u Beogradu. Otkrivamo zašto su političke tenzije pratile svaki korak slavlja, zašto su gosti bili izbacivani i kako je ta raskošna ceremonija postala uvod u tragičnu sudbinu jugoslovenske krune.
Osmi jun 1922. godine bio je dan kada je Beograd zasijao. U Sabornu crkvu slile su se delegacije iz cijele Evrope, a krunisane glave, uključujući rođake iz britanske i ruske imperijalne porodice, došle su da prisustvuju vjenčanju. Brak Kralja Aleksandra i Kraljice Marije bio je mnogo više od ljubavi; bio je to politički ugovor koji je simbolično cementirao Malom Antantom savez sa Rumunijom i Čehoslovačkom. Beograd se transformisao u evropsku prijestonicu.
Svadba pod lupom diplomatije
Iako je ceremonija u Sabornoj crkvi protekla u skladu sa strogim pravoslavnim kanonima, političke tenzije su bile konstantno prisutne. Kralj Aleksandar, poznat po strogoj naravi i netrpeljivosti prema neposlušnosti, nije trpio greške.
Izbacivanje gostiju: Legende kažu da je Aleksandar, nervozan zbog cjelokupne organizacije i protokolarnih grešaka, tjerao goste koji su se neprimjereno ponašali ili nisu ispoštovali strogi protokol. Bilo je incidenata sa političarima i nekim članovima rodbine koji nisu željeli da prihvate novu realnost Kraljevine SHS. Ova priča, iako se prepričava u sjenci tajne, svjedoči o tome da je Kralj i na sopstvenoj svadbi bio neumoljivi državnik, a ne samo mladoženja.
Proročanstva i "ukleta kruna"
Iza glamura, u narodu su se krile i sumnje. Aleksandar je nosio teško naslijeđe, svjestan nestabilnosti Balkana i krvave prošlosti dinastije Obrenović. Legenda o "prokletstvu" koje prati srpsku krunu bila je živa.
Na samom vjenčanju, postojali su i neobični rituali. Jedna od neprovjerenih, ali popularnih legendi, govori o proricanju sudbine ili nekom neobičnom incidentu koji je protumačen kao loš znak za budućnost. Iako nije bilo formalnog "proklinjanja", tragična sudbina Kralja (ubijenog 12 godina kasnije) je bacila sjenku na ovo slavlje.
Kraljica Marija, s druge strane, svojom skromnošću i toplinom (brzo je naučila srpski jezik) odmah je osvojila narod. Iako je vjenčanje trebalo da donese sreću, postalo je posljednje veliko slavlje Karađorđevića prije turbulentnih godina i Drugog svjetskog rata.
