Put od ratnika do duhovnika
Rođen u Beogradu 1874. godine kao Milivoje Jovanović, budući vladika je prošao put koji bi mogao poslužiti kao scenario za epski film. Školovan u Beogradu i Moskvi, Platon je bio čovjek širokog obrazovanja i vojničke discipline. Malo je poznato da je bio dobrovoljac-bolničar u srpsko-turskim ratovima, ali je njegov pravi poziv bio onaj nebeski.
Nakon službovanja u Ohridu, sudbina ga 1939. godine dovodi u Banja Luku. Tada niko nije mogao naslutiti da će ovaj energični čovjek postati simbol otpora bezumlju koje je zahvatilo Evropu.
„Ja sam zakoniti episkop banjalučki“
Ključni trenutak po kojem ga istorija pamti dogodio se u osvit Drugog svjetskog rata. Kada su ustaške vlasti 1941. godine izdale naredbu da svi Srbi koji nisu rođeni u Bosni moraju napustiti državu, vladika Platon je dobio ultimatum.
Njegov odgovor tadašnjem ustaškom stožerniku Viktoru Gutiću ostao je upisan zlatnim slovima u istoriju otpora:
"Ja sam zakoniti episkop banjalučki i odgovoran sam Bogu za svoju duhovnu stadu. Iz Banja Luke me niko ne može istjerati, osim fizičkom silom."
Mučenička smrt na obali Vrbanje
Dosljednost ga je koštala života. U noći između 4. i 5. maja 1941. godine, vladika Platon je uhapšen zajedno sa protom Dušanom Subotićem. Odvedeni su na obalu rijeke Vrbanje, gdje su nakon strašnog mučenja ubijeni i bačeni u vodu.
Tijelo vladike pronađeno je tek dvadesetak dana kasnije u selu Kumsale. Sahranjen je tiho, bez pompe, na vojničkom groblju, da bi tek decenijama kasnije njegove mošti bile prenesene hram, gdje i danas okupljaju vjernike iz svih krajeva svijeta.
Nasljeđe koje živi
Danas, Sveti Platon nije samo ime u kalendaru. On je simbol Banja Luke – grada koji pamti svoje žrtve, ali ne iz mržnje, već iz poštovanja prema onima koji su znali kolika je cijena slobode i vjere.
