Film je režirao Martin Skorseze prema knjizi „Wiseguy“ Nikolasa Pileđija, a glavne uloge tumače Rej Liota, Robert De Niro, Džo Peši, Lorin Brako i Pol Sorvino. Priča prati uspon i pad Henrija Hila i njegov život u svijetu organizovanog kriminala od 1950-ih do 1980. godine.

Henri (Liota) još kao tinejdžer postaje fasciniran mafijaškim životom i počinje da radi za lokalnog mafijaša Polija Sisera. Vremenom se zbližava sa iskusnim kriminalcem Džimijem Konvejem (De Niro) i nepredvidivim Tomijem DeVitom (Peši), a sitni poslovi prerastaju u krađe, pljačke i nasilje.

Henri se u međuvremenu ženi Karen (Brako), koju privlače novac i uzbudljiv način života njenog supruga, ali posljedice njegovih kriminalnih aktivnosti postepeno počinju da ugrožavaju i njihov brak.

Film je zasnovan na istinitoj priči

Priča je zasnovana na životu stvarnog Henrija Hila, a Skorsezea je Pileđijeva knjiga privukla zbog detaljnog prikaza svakodnevice ljudi povezanih sa mafijom. Reditelj i Pileđi zajedno su napisali scenario, dok su imena nekih stvarnih kriminalaca promijenjena za potrebe filma.

Skorseze je želio da prikaže privlačnost takvog života, ali i nasilje, paranoju i posljedice koje sa njim dolaze.

Posebno važan dio filma bile su glumačke izvedbe i improvizacija. Skorseze je tokom proba dozvoljavao glumcima da improvizuju, a najbolje dijelove potom je ubacivao u scenario, piše B92. 

Tako je nastala i jedna od najpoznatijih scena filma, u kojoj Tomi pita Henrija zašto misli da je smiješan. Scena je inspirisana stvarnim iskustvom Džoa Pešija iz vremena kada je radio kao konobar.

Jedan od najcjenjenijih gangsterskih filmova

„Dobri momci“ su po izlasku naišli na veliko odobravanje kritičara. Rodžer Ebert smatrao ih je izuzetnim prikazom organizovanog kriminala, dok je Džin Siskel posebno pohvalio glumačku postavu i Pešijevu izvedbu.

Film je zaradio gotovo 47 miliona dolara uz budžet od 25 miliona i dobio šest nominacija za Oskara, uključujući nominacije za najbolji film i režiju. Džo Peši osvojio je Oskara za najboljeg sporednog glumca, a film je osvojio i pet nagrada BAFTA.

Tokom godina stekao je status klasika i ostao jedan od najuticajnijih naslova u Skorsezeovoj karijeri. Uvršten je u američki Nacionalni filmski registar kao kulturno, istorijski i estetski značajno djelo, a njegov stil uticao je na brojne kasnije filmove i serije.

Među njima su i „Porodica Soprano“, čiji je autor Dejvid Čejs otvoreno govorio o uticaju „Dobrih momaka“ na stvaranje svoje serije.