Iako godinama kruži potresna priča o njenom nastanku, prema kojoj je pjesma prvi put zapjevana u takozvanom „vozu smrti“ tokom Drugog svetskog rata, kada su zatočenici transportovani ka logoru Jasenovac, postoji i druga verzija, ona koju iznosi sam autor muzike, Goran Bregović.
Naime, prema svedočenju istoričara umjetnosti Žarka Vidovića, pjesma je u najtežim trenucima nastala iz prkosa i bola zatočenika.
"U opštem haosu, jedan od njih, za koga se tvrdi da je bio član sarajevske “Sloge”, u sopstvenom grču i nemoći, iz ponosa i prkosa, prvi put je zapjevao “Proljeće na moje rame slijeće, đurđevak zeleni, svima osim meni - Đurđevdan je!”, jedna je verzija priče.
Međutim, Goran Bregović ima drugu verziju, a koja se vezuje za Kusturičin film, kao i Đorđa Balaševića.
"Pjesma je pravljena za film Emira Kusturice “Dom za vešanje”, a onda sam ja pravio prepjev za ploču “Bijelog dugmeta”, kao jednu malu ljubavnu pjesmu, zapravo kao jedan mali omaž Đorđu Balaševiću, koji nažalost nikad nisam napisao na ploči",otkrio je jednom prilikom Bregović.
Film „Dom za vešanje“ iz 1988. godine bio je početak saradnje između Emira Kusturice i Bregovića, a upravo za potrebe ovog ostvarenja nastala je muzika koja će kasnije postati evergrin.
Bregović je tada dodao i da je želio da oda počast Đorđu Balaševiću, inspirisan stihovima iz njegove pesme “Priča o Vasi Ladačkom” i stihom “Kad ja nisam s onom koju volim”.
