Stručnjaci sve češće govore o konceptu poznatom kao „redoslijed obroka“, koji podrazumijeva da povrće, proteini i ugljeni hidrati ne bi trebalo da se jedu nasumično.

Nutricionistkinja dr Gitika Čopra iz Nju Delhija objašnjava da redoslijed unošenja hrane može značajno uticati na varenje, nivo šećera u krvi, osjećaj sitosti i skladištenje masti.

Prema njenim riječima, obrok bi trebalo započeti salatom, kuvanim povrćem ili drugim namirnicama bogatim vlaknima.

„Vlakna usporavaju varenje i stvaraju svojevrsnu zaštitnu barijeru u crijevima, što može smanjiti nagle skokove šećera u krvi nakon obroka“, objašnjava dr Čopra.

Pregled studije objavljen 2020. godine u časopisu „Nutrients“ pokazao je da redoslijed unošenja hrane može biti korisna strategija u kontroli dijabetesa tipa 2 i gojaznosti.

Istraživači navode da unošenje hrane bogate vlaknima prije ugljenih hidrata podstiče lučenje hormona GLP-1 u crijevima.

Ovaj hormon učestvuje u regulaciji insulina i glukagona, pa ima važnu ulogu u kontroli nivoa šećera u krvi.

Nakon povrća preporučuje se unos proteina poput mahunarki, sira, jaja, ribe, piletine ili jogurta.

Proteini doprinose dužem osjećaju sitosti, stabilizuju nivo šećera u krvi i važni su za očuvanje mišićne mase i metabolizma.

Ugljene hidrate poput pirinča, hljeba, tjestenine, krompira i slatkiša, prema ovom principu, najbolje je jesti na kraju obroka.

„Kada se ugljeni hidrati unesu nakon vlakana i proteina, apsorpcija glukoze je sporija, a organizam ne reaguje naglim porastom insulina“, navodi nutricionistkinja.

Dodaje da ovakav način ishrane može doprinijeti stabilnijem nivou energije tokom dana, manjoj želji za grickalicama i lakšem održavanju tjelesne težine, piše Kurir.