Skoro vijek i po crkva ga nije priznavala u obredu krštenja. Ipak, vremenom je prestalo da bude samo poetska igra riječi i postalo je jedno od najprepoznatljivijih ženskih imena sa prelijepim nadimkom.

Svetlana je jedno od rijetkih imena sa tačno poznatim datumom nastanka. Pojavilo se zahvaljujući pjesnicima i dugo je bilo tretirano kao „književna izmišljotina“.

Ime Svetlana prvi put se pojavilo 1802. godine u romansi Aleksandra Vostokova „Svetlana i Mstislav“. Širu popularnost donijela mu je balada Vasilija Žukovskog „Svetlana“, napisana 1813. godine. Ona je postala jedna od najpoznatijih u svoje vrijeme i upoznala čitaoce sa novim imenom.

Žukovski ga je stvorio od slovenskih korijena „svet“ i „lan“ (u staroruskom – „zemlja“). Simbolično, značenje imena je „svijetla zemlja“ ili „ona koja nosi svjetlost“.

Zašto crkva nije priznavala ime Svetlana

U 19. vijeku crkva nije dozvoljavala da se djevojčice krste imenom Svetlana. U kalendaru svetaca ga nije bilo. Smatralo se da je to „izmišljotina“ i da nema veze sa hrišćanskom tradicijom.

Zato su djevojčicama pri krštenju davali druga imena – Fotinija i Fotina, koja su imala isto značenje na grčkom jeziku. Situacija se promijenila tek 1943. godine, kada je Svetlana zvanično uvrštena u crkveni kalendar.

U periodu od 1950-ih do 1970-ih godina u SSSR-u, Svetlana je postala jedno od najpopularnijih imena. U velikim gradovima dobijala ga je skoro svaka treća djevojčica.

Tome je doprinijelo više faktora: prepoznatljivost zahvaljujući baladi, zvučnost, a onda i ličnost Svetlane Alilujeve – Staljinove kćerke. Ime je prestalo da bude književno i postalo je svakodnevno, piše ŽenaBlic.

Danas je popularnost imena Svetlana opala, ali se i dalje nalazi među 50 najčešćih ženskih imena u Rusiji. U Srbiji više nije toliko često, ali se najveće zvijezde muzike, glume i sporta koje su obilježile jednu epohu baš tako zovu: Svetlana Ražnatović, Svetlana Bojković, Svetlana Kitić.