Uz podršku anglosaksonskog finansijskog vrha i njemačkih revanšista željnih osvete za poraz u Prvom svjetskom ratu, te zahvaljujući popustljivim zapadnim demokratijama, Hitler je iskoristio materijalnu bijedu i nezadovoljstvo Nijemaca, nametnuo im se kao vođa i poveo u katastrofu i njih i čovječanstvo.

On je u Prvom svjetskom ratu kao dobrovoljac zarobljen, a 1921. godine postao je šef Nacionalsocijalističke radničke partije Njemačke. On je u junu 1923. godine pokušao puč u Minhenu, zbog čega je osuđen, ali je ubrzo pušten iz zatvora.

Hitler je 1925. godine reorganizovao nacističku stranku na vojničkoj osnovi.

Ubrzo, pošto je 1933. godine postao kancelar, on je uveo diktaturu, počeo sa nemilosrdnim proganjanjem Jevreja i ljevičara, otvorio koncentracione logore, te ukinuo parlamentarizam, sindikate, slobodu štampe i građanska prava.

Vođa nacista iskoristio je neodlučnost Zapada i Austriju priključio Njemačkoj, porobio Čehoslovačku, a 1939. godine napao Poljsku, čime je izazvao Drugi svjetski rat.

Hitlerova opsesija bilo je proširivanje "životnog prostora" za Nijemce i druge "rasno pogodne" nacije. Za Jevreje i Slovene bio je predviđen nestanak ili ropstvo.

Milioni Jevreja ubijeni su u njemačkim koncentracionim logorima, a zločini genocida Nijemaca i njihovih saveznika nad Rusima, Bjelorusima, Ukrajincima, Poljacima i Srbima bili su brojni.

Pred nadiranjem sovjetskih trupa, Hitler se ubio u bunkeru kod Berlina aprila 1945. godine.

Međutim, do danas postoje nedoumice o njegovom stvarnom kraju, jer su neki istraživači tvrdili da je nacistički vođa pobjegao i sakrio se u Južnoj Americi, gdje je, navodno, umro na slobodi, piše Srna.