Tamo se nije našla slučajno jer je oduvijek mastala da ode u Rusiju i  nastavi istraživanje ruskog jezika kroz objedinjavanje srpske i ruske kulture. 

Kada je saznala za mogućnost studiranja u Rusiji, obratila se ruskoj ambasadi u BiH, predala paipre i ubrzo je primljena na fakultet u Moskvi.  

Osim redovnog studiranja vrlo je aktivna u naučno-istraživačkom radu pa je ove godine učestvovala na 27. Konferenciji u Moskvi koja je posvećena Ćirilu i Metodiju. U kategoriji svjetske književnosti „Rusija istok i zapad“ njen rad „Obraz Rusije u prozi Miloša Crnjanskog“ izabran je za najbolji.

„Kako je Crnjanski moj omiljeni pisac smatrala sam da treba da mu posvetim jedan period svog života i da njegovo stvaralštvo treba da se čuje i u inostranstvu, pogotovo u Rusiji o kojoj je on toliko maštao. Kad su ga u jednom intervjuu pitali koji mu je omiljeni grad, on je odgovorio Sankt Petersburg koji nikada nisam vidio. Kad već imam mogućnost da pišem o Crnjanskom, koji je toliko volio Rusiju, tome treba i da se posvetim. Znamo da je njegov „Roman o Londonu“ posvećen ruskim emigrantima. Shvatila sam da je to odlična tema da Ruse upoznam sa srpskom kulturom. Tema Crnjanskog za mene je bila veliki poduhvat i mislim da sam u tome uspjela objedinivši njegovu ljubav prema Rusiji ali nikad idealizaciju te zemlje“, objašnjava Anđela.   

Njen rad izabran je u konkureniciji 15 radova. Ocjenjivanje je vršeno interaktivno kroz  diskusije i pitanja ali glavnu riječ imaju moderatori. U njenoj  kategoriji moderator je bio doktor filoloških nauka, kao i profesor sa fakultata gdje studira. Radovi se šalju dalje na čitanje  u ruske institucije na provjeru protiv plagijata.   

„Ovo mi mnogo znači posebno za dalje školovanje zato što te radove podržava RINC I VAK koji su vrlo značajni u naučnom svijetu, jer kada oni podrže radove to ima posebnu težinu. Svi koji žele da dobiju zvanje doktora određenih nauka moraju da imaju tri rada priznata od tih institucja, a ja sa 22 godine već imam jedan rad“, kaže Anđela.

Rad će biti objavljen u naučnom časopisu „Rusija u inostranstvu “koji se može kupiti i pronaći na internetu. 

Anđela planira da se nastavi baviti odnosima Rusije i Srbije u književnosti. Pored ovog rada bavila se i odnosima Puškina i Srba i podsjeća da je on jednu svoju zbirku pjesama posvetio između ostalog i Karađorđu.

„Imamo toliko zajedničkih istorijskih i književnih momenata. Znamo da Ljermontov u „Junaku našeg doba“ spominje Srbe, da grof Vronski u „Ani Karenjonoj“ odlazi u Srbiju i zašto ne bismo gradili mostove prijateljstva, ne samo u politici već i u književnosti i umjetnosti“, zaključuje ona.   

Njen dom je, kako kaže, i Moskva i Republika Srpska i njena ljubav prema njima ostaje zauvijek jaka.