Sveti Evplo bio je đakon u Katani, na Siciliji, u vrijeme rimskog cara Dioklecijana i velikog progona hrišćana.

Prema predanju, kada je Dioklecijan poslao vojvodu Pentagura na Siciliju da progoni i ubija hrišćane, malobrojni vjernici su se skrivali. Evplo je optužen da sa Svetim jevanđeljem odlazi među hrišćane i čita im svete spise.

Nakon što je izveden pred sud, Sveto jevanđelje okačeno mu je oko vrata, a potom je bačen u tamnicu. Poslije sedam dana provedenih bez hrane, izveden je na mučenje.

Predanje navodi da su ga tukli gvozdenim motkama, ali da ni tada nije želio da se odrekne Hrista.

„Ove su muke za mene kao paučina, nađite neke ljuće“, govorio je Evplo svojim mučiteljima.

Uprkos mukama, otvorio je Jevanđelje i počeo da ga čita okupljenom narodu. Prema crkvenom predanju, nakon njegovih riječi mnogi su prihvatili hrišćansku vjeru.

Sveti Evplo pogubljen je odsijecanjem glave 304. godine. Njegove čudotvorne mošti čuvaju se u selu Viko dela Batonija, u blizini Napulja.

Pravoslavna crkva danas se sjeća i Svete mučenice Susane Djevice i drugih koji su stradali sa njom, Svetog Nifonta, patrijarha carigradskog, te prepodobnih Vasilija i Teodora Pečerskih.

Vjernici se nalaze u periodu Velikogospojinskog posta, koji prethodi prazniku Uspenja Presvete Bogorodice – Velikoj Gospojini.