Odrasla u teškom siromaštvu, s mentalnim smetnjama i devijantnim ponašanjem koje je ispoljavala još od djetinjstva, Kristina Lavern Sloter postala je simbol horora kada je njena bolest kulminirala – u trenutku kada je počela raditi kao dadilja.

Kristina je bila najmlađe dijete u porodici. Njen otac Tomas imao je 65 godina kada se rodila, dok je majka En imala svega 16 – još uvijek maloljetna. Porodica je živjela ispod granice siromaštva, a Kristina nije imala osnovnu podršku i brigu tokom ranog djetinjstva. Smatrana je mentalno ometenom, a patila je i od epilepsije.

Zbog porodičnih problema i sve češćih svađa roditelja, Kristina je dio djetinjstva i mladosti provela po raznim sirotištima. Već tada su se ispoljili rani znaci nasilnog ponašanja – ubijala je male životinje, najčešće mačke, pravdajući to željom da „testira njih devet života“. Znala ih je bacati s visine kako bi posmatrala njihov pad.

U septembru 1977. godine, kada je imala samo 14, roditelji su je prisilili da se uda za dvadesetogodišnjeg muškarca. Brak, obilježen čestim svađama, raspao se poslije samo šest sedmica. Nakon razvoda, Kristina je imala višestruke epizode hipohondrije. Tokom naredne dvije godine, bila je hospitalizovana čak 50 puta, ali doktori nisu mogli pronaći nijedno konkretno oboljenje. Patila je od halucinacija, viđala je „crvene tačke“ pred očima, a žalila se i na neredovne menstruacije. Sa šesnaest godina dobila je dijagnozu trajne radne nesposobnosti.

Da bi preživjela, počela je raditi kao bebisiterka za komšije i prijatelje. Tu počinje jeziv niz smrti.

Prva sumnjiva smrt – Kasidi Džonson


Dana 25. februara 1980. godine, dvogodišnja Kasidi Džonson odvedena je ljekaru u Blounstaunu, Florida. Dijagnostikovan joj je encefalitis, ali tri dana kasnije, 28. februara, djevojčica je preminula. Obdukcijom je utvrđeno da je uzrok smrti povreda lobanje nanesena tupim predmetom. Kristina, koja je čuvala dijete, tvrdila je da je djevojčica pala iz krevetića i onesvijestila se. Ljekar koji ju je pregledao nije povjerovao toj verziji događaja i upozorio je policiju, ali je njegova poruka izgubljena, te je slučaj zatvoren.

Novi grad, nove smrti


Nakon toga, Kristina se preselila u Lejklend. Dva mjeseca kasnije, pod njenim nadzorom umro je četvorogodišnji Džefri Dejvis. Obdukcija je ukazivala na rijetko fatalni miokarditis. Tri dana nakon njegove sahrane, zamoljena je da pričuva Džefrijevog rođaka – dvogodišnjeg Džozefa Springa, koji je umro istog dana. Kod njega je dijagnostikovana virusna infekcija, za koju se pretpostavljalo da je izazvala i prethodnu smrt.

Povratak u rodni grad i nove žrtve


U julu 1981. godine, Kristina se vratila u svoj rodni grad Peri, na sjeveru Floride. Zbog loše reputacije, više nije mogla dobiti posao dadilje, pa je počela raditi kao njegovateljica starijih osoba. I tada se desila sumnjiva smrt: 77-godišnji Vilijam Svindl preminuo je u vlastitoj kuhinji – istog dana kada je Kristina počela brinuti o njemu.

U jesen iste godine, umrla je i osmomjesečna Dženifer Danijels, kćerka Kristinine polusestre. Djevojčica je ostavljena sa Kristinom na nekoliko minuta u autu dok je majka otišla u kupovinu – i tada je prestala disati. Uzrok smrti pripisan je sindromu iznenadne smrti odojčeta.

Prekretnica: smrt Trevisa Kolmana


Dana 2. jula 1982. godine, desetonedjeljni Trevis Kolman preminuo je dok je bio pod Kristinim nadzorom. Obdukcija je pokazala unutrašnje povrede koje su mogle nastati samo gušenjem. Policija je tada ponovo otvorila slučajeve i kontaktirala Kristinu. Tokom ispitivanja, priznala je da je ubila troje djece jer je „čula glasove“ koji su joj govorili: „Ubij bebu“. Navela je da ih je gušila jastucima i pokrivačima.

Presuda


U decembru 1982. godine, Kristina Lavern Sloter izjasnila se krivom za ubistva Kasidi Džonson, Dženifer Danijels i Trevisa Kolmana. Osuđena je na doživotnu kaznu zatvora, a priznanje je bilo presudno da izbjegne smrtnu kaznu.

(Stil Kurir)