Svako zasađeno stablo simbolično je posvećeno jednoj od tragično preminulih beba, sa ciljem da se kroz kulturu pamćenja sačuva istina o tragediji koja je potresla cijeli svijet.
Direktor Memorijalnog centra Republike Srpske Denis Bojić, koji je inicirao formiranje „Aleje 12 beba“, rekao je da ovaj memorijal predstavlja snažan simbol kolektivnog sjećanja.
„Po jedno stablo biće posvećeno svakoj našoj tragično preminuloj bebi. Ovo je jedan vid kulture pamćenja koji je veoma snažan, jer će sva djeca koja budu šetala parkom za 20 ili 30 godina imati snažan podsjetnik na svaku našu bebu“, rekao je Bojić.
On je istakao da će Memorijalni centar Republike Srpske u okviru novootvorene baze snimljenih svjedočanstava o srpskom stradanju posebnu pažnju posvetiti porodicama preminulih beba.
Povodom obilježavanja 34 godine od tragedije, kod spomen-obilježja „Život“ u centru Banjaluke položeni su vijenci i cvijeće, dok je prethodno na Novom groblju služen parastos i položeno cvijeće na spomenik posvećen stradalim bebama.
Tokom maja i juna 1992. godine, odlukom Savjeta bezbjednosti Ujedinjenih nacija bili su zabranjeni međunarodni letovi, uključujući i one koji su trebalo da dopreme boce sa kiseonikom iz Beograda u Banjaluku.
Zbog nemogućnosti transporta kiseonika, u tadašnjem Kliničkom centru Banjaluka preminulo je 12 tek rođenih beba koje su se nalazile u inkubatorima.
Prva beba umrla je 22. maja 1992. godine, nakon čega je uslijedila agonija i smrt ostalih beba. Do 19. juna iste godine u Banjaluci je preminulo 12 beba koje su postale simbol stradanja civila i posljedica političkih odluka tokom ratnih dešavanja.
Agonija je prekinuta probojem koridora i spajanjem banjalučke regije sa ostalim dijelovima Republike Srpske i Srbije.
Trinaesta beba, Slađana Kobas, izgubila je bitku za život sa 14 godina, dok je Marku Medakoviću nedostatak kiseonika ostavio trajne posljedice.
Tragedija 12 banjalučkih beba i danas ostaje jedan od najbolnijih simbola stradanja civila i posljedica odluka donesenih tokom ratnih godina.
Komentari (0)