Rezultati su otkrili da su procjene u prosjeku bile brže od stvarnog vremena za oko 8-9 procenata. Drugim riječima, subjektivno im je izgledalo kao da vrijeme protiče sporije.

U teretani vrijeme zaista djeluje kao da teče sporije

Iako se ova pojava često posmatra kao psihološka, istraživači ukazuju da je odnos između fizičkog napora, moždane percepcije vremena i samokontrole mnogo složeniji. Učesnici su tri puta prelazili istu rutu od 4000 metara u različitim uslovima: samostalno, sa simuliranim protivnikom i u direktnoj “trci”.

Ipak, prisustvo rivala ili promjena intenziteta nije značajno promijenila njihovu percepciju vremena.

Studija je izvedena na 33 dobrovoljca, iako manjeg obima, predstavlja vrijedan doprinos nauci o sportu i psihologiji. Istraživači iz Holandije i Engleske ističu da pravilno određivanje tempa u sportu zavisi od tačnog osjećaja za vrijeme.

Vrhunski sportisti, poput Majkla Felpsa, koriste vizuelizaciju i osjećaj ritma tokom priprema. Ako sportista subjektivno “produži vrijeme”, to može poremetiti brzinu i uticati na krajnji rezultat, prenosi Glas Srpske.

Autori očekuju da dalja istraživanja razjasne kako intenzitet vježbe, spoljašnji podražaji i dužina trajanja fizičke aktivnosti utiču na osjećaj protoka vremena. U budućnosti bi moderni alati, poput dinamičkog osvjetljenja sinhronizovanog sa tempom vježbanja, mogli unaprijediti treninge sportista koji zavise od preciznog tempa, prenosi Benčmark.