Procjenjuje se da je oko 10,6 odsto ljudi na svijetu ljevoruko, a ova osobina se često povezuje sa određenim prednostima u pojedinim sportovima.

Istraživači sa Odjeljenja za psihologiju Univerziteta u Kjetiju i Peskari u Italiji pokušali su da utvrde zašto se ljevorukost održava na relativno niskom, ali stabilnom nivou u populaciji.

U okviru istraživanja sprovedena su dva eksperimenta. U prvom su naučnici prikupili podatke od više od 1.100 ispitanika koji su popunili niz onlajn upitnika namijenjenih mjerenju preferencije ruke, psihološkog nagona i određenih osobina ličnosti. Na osnovu tih odgovora izračunat je količnik lateralizovanosti (LQ), odnosno mjera dominantnosti ruke kod osobe.

Na osnovu dobijenih rezultata, istraživači su odabrali 483 izrazito desnoruke i 50 izrazito ljevorukih osoba za drugi krug testiranja. U tom dijelu istraživanja ispitanici su popunjavali dodatne upitnike kojima su mjereni njihov takmičarski nagon, kao i nivoi anksioznosti i depresije, kako bi se utvrdilo da li je snažna preferencija ruke povezana sa određenim tipom ličnosti.

Iz ove grupe, 24 ljevoruke i 24 desnoruke osobe pozvane su u laboratoriju gdje su učestvovale u zadatku poznatom kao „Test devet klinova“ (9-Hole Peg Test). Ovaj test podrazumijeva postavljanje devet malih klinova u tablu što je brže moguće koristeći samo jednu ruku.

Rezultati su pokazali da su ljevoruki ispitanici ostvarili veće rezultate u hiperkompetitivnosti, odnosno izraženoj takmičarskoj nastrojenosti, i da je manja vjerovatnoća da će izbjegavati takmičenje zbog anksioznosti u poređenju sa desnorukima.

Ipak, nije pronađena značajna povezanost između dominantne ruke i fizičke spretnosti. U zadatku sa klinovima, 11 od 24 desnorukih ispitanika bilo je brže, što sugeriše da je takmičarski nagon prije psihološka nego fizička prednost.

Istraživači smatraju da rezultati podržavaju teoriju evoluciono stabilne strategije (ESS). Prema toj teoriji, desnorukost može biti prednost u saradnji u velikim grupama, dok ljevorukost može donijeti prednost u situacijama „jedan na jedan“.

„Naši rezultati u velikoj mjeri potvrđuju ovu hipotezu: mjerili smo količnik lateralizovanosti (LQ) zdravih pojedinaca i povezali ga sa različitim mjerama kompetitivnosti. Ovaj obrazac rezultata u skladu je sa evoluciono stabilnom strategijom, potvrđujući da su ljevoruki skloniji kompetitivnosti u poređenju sa desnorukima, dok desnoruki češće izbjegavaju takmičenje“, naveli su istraživači u radu.

Ovi rezultati mogu pomoći u objašnjenju zašto ljevorukost nije nestala kroz evoluciju – upravo zato što u određenim situacijama može predstavljati takmičarsku prednost, piše Telegraf.