Smit je osuđen za ubistvo noćnog čuvara Grovera Harta, koji je ubijen tokom pljačke jaht-kluba u Griniču 1949. godine. U vrijeme izricanja presude 1950. godine Smit je imao 25 godina.

Iako je do kraja života tvrdio da nije kriv, osuđen je za ubistvo prvog stepena. Dokazi protiv njega bili su uglavnom posredni, a godinama kasnije pojavile su se i ozbiljne sumnje u njegovu krivicu.

Jedan od istražitelja koji ga je ispitivao kasnije je izjavio da nije bio siguran da je Smit uopšte bio prisutan kada je zločin počinjen. Drugi zatvorenik, Dejvid Blumeti, tvrdio je da je upravo on učestvovao u pljački i ubistvu, ali su sudovi njegov iskaz ocijenili kao nedosljedan.

Smitu je smrtna kazna 1954. godine preinačena u doživotni zatvor. Tokom narednih decenija još nekoliko puta pokušavao je da dobije slobodu. Iz zatvora je pobjegao 1967. godine, ali je uhvaćen nakon 12 dana.

1

Na uslovnu slobodu pušten je 1975. godine, ali se u zatvor vratio manje od godinu dana kasnije zbog kršenja uslova. Tek 2020. godine prihvatio je nadzirano puštanje i ostatak života proveo u ustanovi za njegu starijih osoba.

U zatvoru Osborn ostao je upamćen i po neobičnoj navici – krišom je iznosio hljeb iz trpezarije kako bi hranio ptice. Zbog toga je dobio nadimak „Čovjek-ptica iz Osborna“.

Smit je preminuo u snu u junu ove godine, dok je bio na nadziranoj slobodi. Prema riječima predstavnika ustanove, umro je od starosti, nakon što je iza sebe ostavio jednu od najdužih zatvorskih priča u američkoj istoriji, piše Telegraf.