Ilejn Merk Binder, jedna od posljednjih živih glumica koja je tumačila Mančkine, odnosno male, šarene stanovnike čarobne zemlje Oz u kultnom filmu „Čarobnjak iz Oza“ iz 1939. godine, preminula je ove sedmice u 94. godini života. Vijest o njenoj smrti potvrdila je kćerka Anet Filips, ali uzrok smrti nije objavljen.


Binderova je u trenutku snimanja imala samo osam godina i bila je među osmoro djece koja su plesala i pjevala kao dio ansambla Mančkina u jednoj od najupečatljivijih scena u historiji filma. Može se vidjeti u numerama „Come Out, Come Out“ i „Off to See the Wizard“, gdje nastupa u paviljonu zajedno sa ostalim plesačima.


Mnogi od njih, uglavnom iz Njemačke i drugih evropskih zemalja, stigli su u SAD bježeći od nacističkog progona osoba sa invaliditetom.


U kasnijim razgovorima prisjećala se audicije za produkcijske kuće MGM iz 1938. godine:
„Bilo me je strah. Bio je to moj prvi veliki poziv na audiciju iz velikog studija. Osjetila sam olakšanje kada je Bad rekao direktoru plesa: ‘Ona je u redu’. Nisam morala da prolazim iste probe kao druge djevojčice, i izabrali su me među osam koje će i pjevati i plesati.“


Iako je kasnije, kao tinejdžerka, dobila ponudu za ugovor od studija Paramaunt, odbila je holivudski put i posvetila se obrazovanju. Diplomirala je muziku i pedagogiju, a kasnije i računalne nauke i teologiju. Radila je kao računarska konsultantkinja za Univerzitet Južne Kalifornije (USC) i „First Interstate“ banku.

Mračna strana bajke


Dok je Ilejn ostala zapamćena kao jedna od nevinih djevojčica koje su uljepšale film, naslijeđe Mančkina pratile su godine skandaloznih priča. Džudi Garland, tada šesnaestogodišnja glumica koja je tumačila Doroti, bila je svjedok problematičnog ponašanja nekih od 124 odrasla glumca koji su igrali Mančkine.


Njen treći suprug, producent Sid Luft, u biografiji iz 2017. godine opisao je kako su pojedini glumci maltretirali Džudi Garland tokom osmomjesečnog snimanja:
„Muškarci su bili zlobni. Mislili su da im se sve može oprostiti zato što su tako mali.“


Luft i drugi iz produkcije govorili su o pijankama, tučama i skandalima u hotelu u Kalver Sitiju, zbog kojih je policija skoro svake noći morala da interveniše.


Priče o „najgorim momcima Holivuda“ kružile su godinama: od divljih žurki i kockanja do optužbi za prostituciju. Znali su da budu zatvoreni u hotelu mjesecima, sami jedni sa drugima, pa su se Mančkini upuštali u orgije i pijanke, ljuljali se sa greda, ilegalno kockali, bili umiješani u prostituciju i generalno se ponašali tako loše da je na svakom spratu hotela morala da bude postavljena policija.


Iako su neki preživjeli Mančkini tvrdili da su te priče pretjerivanja koja su im stvorila nepravednu reputaciju, priznali su da je bilo pojedinaca koji su svima donijeli loš glas.

Mala plata, veliki problemi


Osim reputacionih skandala, Mančkini su bili i plaćeni ispod prosjeka. Dobijali su samo 50 dolara sedmično (oko 900 dolara u današnjoj vrijednosti), što je, poređenja radi, bilo tek trećina honorara psa Tota, koji je igrao Dorotijinog ljubimca. Dodatno, polovinu njihove zarade uzimao je menadžer Leo Singer.


Mnogi od njih, uglavnom iz Njemačke i drugih evropskih zemalja, stigli su u SAD bježeći od nacističkog progona osoba sa invaliditetom.


Uprkos svemu, Džudi Garland nikada nije rekla ništa loše o Ilejn niti o drugim djevojčicama iz ansambla. Čak im je na kraju snimanja poklonila potpisane fotografije i kutije čokolade.


(Stil)