Skandalozna izjava poslanice Begije Smajić u Narodnoj Skupštini Republike Srpske, da je Vojska RS osuđena za genocid u Srebrenici obilježila je današnji dan, a i mnoge buduće s obzirom na to da je ovaj nastup okarakterisan kao najskandaloznija izjava ikada izrečena u parlamentu! Politička scena u BiH, kao da nije dovoljno uzdrmana svakodnevnim napetostima, odmah je ovim riječima dala dijametralno suprotne konotacije.

Milko Grmuša, odbornik u Skupštini Grada Banjaluka, kao i mnogi Srbi širom naše zemlje osjetio je potrebu da reaguje na riječi Begije Smajić i, kako kaže, potrebno joj je objasniti nekoliko činjenica o Republici Srpskoj.

Žao mu je što to već nije uradio neko od njenih kolega u Narodnoj skupštini Republike Srpske. Kazao je da su umjesto glasnih riječi sa malo sadržaja, trebali predočiti na miran način suve fakte.

-Republika Srpska jeste posljedica genocida, ali ne nad Bošnjacima i Hrvatima, nego onog užasnog genocida i pokolja koji se desio u Jasenovcu, Krajini i Hercegovini u Drugom svjetskom ratu-Republika Srpska je stvorena od strane nepoklanog dijela zapadnodrinskih Srba. Ne postoji srpska porodica u Srpskoj kojoj neko od predaka nije skončao u Jasenovcu, Jadovnu ili nekom drugom stratištu.

Posebno su se u brutalnosti zločina nad civilnim srpskim stanovništvom isticala „braća po vjeri“ gospođe Smajić.

Ako joj nešto nije jasno s tim u vezi, ne mora da ide u mjesta u današnjoj Hrvatskoj ili Republici Srpskoj da se raspita: neka ode do Cazinske krajine i tamo od svojih sunarodnjaka dobije odgovor zbog čega su izvršili brutalne zločine u srpskim Bukovici, Cazinu, Crnaji, Čoralićima, Donjoj Koprivni, Gradini, Hadžinom potoku, Krndiji, Miostrahu, Mutniku, Osretku, Podgredini, Rujnici, Stijeni, Tržačkim platnicama i Rašteli, kao i u Vrelu, kazao je Grmuša.

Dodaje da su iz tih mjesta pobijene mnoge Grmuše i drugi srpski civili.

-Od moje porodice, čiji muški punoljetni članovi su svi bili borci Vojske Republike Srpske, niko, Bogu hvala, nije digao ruku na bilo kojeg civila Smajića. Niti bilo kojeg drugog bošnjačkog civila.
Najveći broj boraca Vojske Republike Srpske bili su časni i pošteni ljudi koji su u rat otišli ne da diraju Smajiće i druge bošnjačke civile, nego da spriječe pokolj iz Drugog svjetskog rata.
Čak je i Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju u Hagu u svojoj drugostepenoj, odnosno pravosnažnoj presudi generalu Momčilu Perišiću potvrdio ove činjenice.

U toj presudi konstatovano je sljedeće:

· sprovođenje strateških ciljeva Republike Srpske nije podrazumijevalo sistematsko počinjenje zločina (drugostepena presuda M. Perišiću, stavovi 100-102)
· Vojska Republike Srpske bila je organizacija koja sama po sebi nije kriminalna i koja je preduzimala zakonite borbene aktivnosti. S tim u vezi, Žalbeno vijeće MKSJ u slučaju Perišić „podvlači da je VRS učestvovala u zakonitim borbenim aktivnostima i da to nije bila zločinačka organizacija“ (Perišić drugostepena presuda, stav 57.)

Prema tome, sam sud u Hagu je jasno i nedvosmisleno potvrdio da sprovođenje strateških ciljeva Republike Srpske nije podrazumijevalo sistematsko počinjenje zločina, kao i da da je Vojska Republike Srpske učestvovala u zakonitim borbenim aktivnostima i da to nije bila zločinačka organizacija. To su presuđene činjenice u Hagu i zadatak je nove politike Republike Srpske da progovori konačno o činjenicama koje su utvrdili i nama neblagonakloni sudovi, zaključio je Grmuša za Aloonline.ba.