SVETI APOSTOL TADEJ I RAFAILO ŠIŠATOVAČKI Na današnji dan uradite dvije stvari i otjerajte nesreću

Jedan od sedamdesetorice, a ne onaj Tadej, koji je bio jedan od Dvanaestorice apostola. Sv. Tadej je prvo vidio i čuo Jovana Krstitelja i primio je krštenje od njega, a potom je vidio Gospoda Isusa Hrista.

Gospod ga je uvrstio u sedamdeset manjih apostola. Poslije slavnog svog vaskrsenja i vaznesenja Gospod je poslao Tadeja u Edesu, rodno mjesto Tadejevo, a prema Svome obećanju knezu Avgaru, koga je ovome Gospod dao onda kada mu je poslao ubrus sa likom Svojim.

Cjelivanjem toga ubrusa Avgar je bio izliječen od kuge, ali ne sasvim. Malo kuge mu je bilo ostalo još na licu. Kada se sv. Tadej javio Avgaru, on ga je primio sa velikom radošću. Apostol Hristov ga je poučio veri istinitoj, a potom ga krstio. Kada je kršteni Avgar izlazio iz vode spade i ostatak kuge s njega i u potpunosti je ozdravio. Proslavivši Boga, knez Avgar je htio da i njegov narod spozna Boga i da Ga proslavi.

Upokojio se u Gospodu u gradu Viritu Finikijskom.

Sveštenomučenik Rafailo Šišatovački

Kada je navršio deset godina odlazi u manastir Kovilj, a potom u manastir Bođane. Monaški postrig primio je 26. oktobra 1896. godine u manastiru Manasiji od igumana Mirona (Đorđevića). Mitropolit Mihailo rukopoložio je Rafaila, 23. novembra 1896. godine, za jerođakona. Uporedo sa duhovnim uzrastanjem, Rafailo je usavršavao i slikarsku vještinu.

Likovno obrazovanje sticao je u Beogradu, Moskvi i Italiji. Uradio je ikonostase u crkvama u Velikoj Krsni (1902), manastiru Rakovici (1905/6), Paciru i Gornjem Kovilju (1908-10) i u crkvi Ružici u Beogradu (1925/6). Jeromonah Rafailo uradio je dosta pojedinačnih ikona, zatim portreta crkvenih ličnosti, a bio je i odličan pejzažista.

Drugi svjetski rat arhimandrit Rafailo dočekao je u manastiru Šišatovcu kao iguman. Ustaše su ga uhapsile, zajedno sa trojicom šišatovačkih monaha, Dimitrijem, Germanom i Teofanom 25. avgusta 1941. i otpremili vozom za Slavonsku Požegu. Tokom putovanja iguman Rafailo je mučen na razne načine: udaran raznim predmetima i čupana mu je brada.

U logoru u Slavonskoj Požegi, sa četiri stotine uhapšenih Srba, nastavljeno je stradanje sveštenomonaha Rafaila. Poslije nezapamćenih muka izdahnuo je 3. septembra 1941. godine. Do danas nije poznato gdje je sahranjen. Na redovnom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve 1999. godine, iguman Rafailo proglašen je za svetog i unijet u Imenoslov Srpske crkve kao sveštenomučenik.

Datum njegovog spomena je 3. septembar - dan postradanija.

Na ovaj dan valjalo bi otići u crkvu i pomoliti se za zdravlje bližnjih, a običaji i narodno predanje nalažu će nam Gospod Bog sačuvati porodicu i familiju od bolesti, nesreća i zala ako mu se obratimo iskreno i čistom molitvom.