Neke porodice svoje ime grade pred kamerama i pod svjetlima pozornice, dok njihovi članovi, uprkos tome što pripadaju istom umjetničkom svijetu, biraju da privatni život sačuvaju samo za sebe. Takva je i porodica pokojnog Petra Kralja, jednog od velikana srpskog i jugoslovenskog glumišta, čije su uloge obilježile generacije gledalaca. Dok je njegov profesionalni život decenijama bio pred očima javnosti, njegova ćerka Milica Kralj krenula je sličnim umjetničkim putem, ali se opredijelila za pozorišnu režiju. Danas je uspješna rediteljka i univerzitetska profesorka, a njen privatni život gotovo nikada nije bio tema medija. Ipak, njena ljubavna priča posebno je zanimljiva, jer je njeno srce osvojio kolega Aleksandar Saša Alač, čovjek koji je i sam decenijama prisutan u svijetu domaćeg pozorišta.
Umjetnost joj je bila predodređena
Milica Kralj rođena je 1973. godine u braku Petra Kralja i njegove prve supruge, glumice Ljiljane Gazdić. Odrastanje uz roditelje koji su pripadali svijetu umjetnosti neminovno je uticalo na njen životni put. Pozorište joj je bilo blisko od najranijih dana, ali je umjesto glume izabrala režiju. Diplomirala je pozorišnu i radio režiju na Fakultetu dramskih umjetnosti, a svoj profesionalni put nastavila je i u akademskom svijetu. Danas predaje kao docentkinja na Akademiji umjetnosti u Beogradu. Tokom karijere režirala je nekoliko desetina predstava u pozorištima širom Srbije i regiona, a učestvovala je i u radu brojnih festivala i manifestacija, između ostalog i kao članica stručnih žirija. Njeno ime danas ima posebno mjesto u domaćem pozorišnom svijetu, iako je, za razliku od mnogih javnih ličnosti, svoj privatni život gotovo potpuno sklonila od medija.
Ljubav je pronašla među kolegama
Miličin emotivni partner je Aleksandar Saša Alač, takođe umjetnik i glumac sa dugogodišnjim iskustvom. Njihova veza godinama je bila daleko od očiju javnosti. Nisu od svog odnosa pravili medijsku priču, nisu često govorili jedno o drugom i rijetko su se pojavljivali zajedno na događajima. Upravo zbog toga mnogima je bilo iznenađenje kada su odlučili da svoju dugogodišnju ljubav krunišu brakom.
Poslije 12 godina odlučili su da kažu "da"
Milica i Aleksandar bili su zajedno čak 12 godina prije nego što su odlučili da svoju vezu ozvaniče. Vjenčali su se 2020. godine, a tog dana nisu skrivali sreću i osmijehe. Iako su svoju privatnost godinama ljubomorno čuvali, nakon vjenčanja napravili su svojevrsni presedan i javnosti pokazali fotografije sa važnog dana. Prizori sa vjenčanja izazvali su brojne pozitivne reakcije. Kolege, prijatelji i članovi porodice okupili su se kako bi sa njima podijelili jedan od najvažnijih trenutaka u životu. Za par koji je toliko dugo izbjegavao javnu pažnju, to je bio rijedak trenutak kada su dozvolili da dio njihove sreće vide i drugi.
Aleksandar Alač iza sebe ima dugu glumačku karijeru
Aleksandar Saša Alač nije samo Miličin životni partner već i ostvareni glumac. Diplomirao je glumu na Akademiji dramskih umjetnosti u Novom Sadu 1986. godine, u klasi profesora Branka Pleše. Već naredne godine postao je stalni član Beogradskog dramskog pozorišta, čiji je ansambl dio od 1987. godine. Tokom karijere ostvario je brojne pozorišne uloge, dok je televizijskoj i filmskoj publici poznat i po nekoliko zapaženih epizodnih uloga. Među njima se izdvajaju lik Jaše Rajtera u seriji "Odlazak ratnika, povratak maršala", kao i potpukovnika Mihaila Naumovića u seriji "Kraj dinastije Obrenović".
Iza njega je i brak sa Vesnom Čipčić
Aleksandar Alač je ranije bio u braku sa poznatom glumicom Vesnom Čipčić. Iz tog braka imaju ćerku Aleksandru i sina Ivana, pa je njegov životni put isprepletan sa jednom od najpoznatijih umjetničkih porodica na domaćoj sceni. Ipak, uprkos tome što je godinama bio dio javnog života, Alač je, poput Milice, svoj privatni svijet uglavnom držao podalje od medija. Njih dvoje nikada nisu bili par koji je javnost zabavljao skandalima ili detaljima iz privatnog života. Naprotiv, njihov odnos karakterisali su diskrecija i povučenost.
Krenula je očevim stopama
Petar Kralj bio je jedan od onih glumaca čije se ime ne vezuje samo za veliki broj uloga već i za posebnu emociju koju je unosio u svaki lik. Rođen je 4. aprila 1941. godine u Zagrebu, a još u mladosti preselio se u Beograd, gdje je izgradio gotovo čitavu svoju profesionalnu karijeru. Diplomirao je na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, a prve profesionalne korake napravio je u Narodnom pozorištu. Tokom više od četiri decenije rada ostavio je dubok trag na pozorišnoj, filmskoj i televizijskoj sceni.
Glumac koji je umio da nasmije, ali i rasplače
Petar Kralj ostvario je više od 200 pozorišnih uloga, a publika ga je pamtila i po brojnim filmskim i televizijskim ostvarenjima. Njegova sposobnost da naizgled jednostavne likove učini upečatljivim i životnim učinila ga je jednim od najcjenjenijih glumaca svoje generacije. Širokoj publici posebno je ostao u sjećanju kroz serije "Porodično blago" i "Bela lađa", ali je njegov umjetnički opus mnogo širi od tih popularnih televizijskih ostvarenja. Kralj je umio da igra različite karaktere, od komičnih i toplih do ozbiljnih i duboko emotivnih, a njegova najveća snaga bila je sposobnost da publici prenese emociju bez prenaglašavanja.
Brojna priznanja za veliki umjetnički opus
Za svoj dugogodišnji rad Petar Kralj dobio je neka od najznačajnijih priznanja u oblasti glume. Među njima su Sterijina nagrada i Dobričin prsten, jedno od najuglednijih priznanja koje glumac u Srbiji može da dobije. Preminuo je 10. novembra 2011. godine, ali je iza sebe ostavio ogroman umjetnički trag. Njegovo ime i danas se vezuje za jednu posebnu generaciju glumaca koja je svojim radom obilježila jugoslovensko i srpsko glumište.
Ljubav koju ne iznose pred publiku
Iako su Milica Kralj i Aleksandar Alač oboje dio svijeta u kojem je javnost gotovo uvijek zainteresovana za privatne živote poznatih, njih dvoje su uspjeli da svoj odnos sačuvaju od nepotrebne medijske pažnje. Njihova priča nije bila ispunjena javnim prepirkama, senzacionalnim naslovima niti iznošenjem intime. Naprotiv, nakon više od decenije zajedničkog života odlučili su da naprave važan korak, ali su i tada ostali vjerni sebi – dozvolili su javnosti samo kratak pogled na svoju sreću, dok su najveći dio svog zajedničkog života zadržali samo za sebe. Možda je upravo u tome i najveća posebnost njihove ljubavne priče: dvoje ljudi iz svijeta umjetnosti pronašli su način da svoju ljubav žive daleko od reflektora, dok su pred publikom ostali ono što su oduvijek bili – umjetnici posvećeni svom poslu.
(Stil)
Komentari (0)