Žrijeb održan u petak u francuskom Nionu crveno-plavima je donio izuzetno atraktivne rivale, Atalantu iz Italije, Panatinaikos iz Grčke, Hartse iz Škotske, Mjalbi iz Švedske, KuPS iz Finske i Rigu iz Letonije.
Kao i prije dvije sezone, ekipa Vinka Marinovića evropsku avanturu započeće protiv Panatinaikosa, ali ovoga puta u drevnoj Atini.
Čuvena utakmica na Gradskom stadionu
Zeleni su ostali Banjalučanima u lijepom sjećanju. Tog kišnog 3. oktobra Panatinaikos je stigao na Gradski stadion sa jasnim ciljem – da opravda ulogu favorita i odnese tri boda u Atinu.
Iako su gosti rano poveli preko Tasosa Bakasetasa, Borac je odgovorio na najbolji mogući način. Nakon centaršuta Sebastijana Erere, Đorđe Despotović pogodio je za 1:1 i istorijski bod, koji se na kraju ispostavio kao jedan od ključnih rezultata u pohodu Banjalučana na evropsko proljeće.
Bila je to Borčeva prva zvanična evropska utakmica još od 1992. godine i čuvenog Mitropa kupa.
Lična karta grčkog velikana
Panatinaikos je osnovan 1908. godine, a jedan od njegovih osnivača bio je Georgios Kalafatis. Mladi atletičar zainteresovao se za fudbal dvije godine tokom Olimpijskih igara u Atini. Kada je njegov tadašnji klub Panelinios odlučio da ugasi fudbalsku sekciju, Kalafatis je sa grupom sportista osnovao novi klub, Podosferikos Omilos Atinon, preteču današnjeg Panatinaikosa.
Ideja je bila da novi klub predstavlja čitavu Atinu, a ne samo jedan njen dio. Upravo se ta zamisao kasnije odrazila i u samom imenu.
Panatinaikos u suštini znači „sveatinski“ odnosno „onaj koji pripada cijeloj Atini“.
Zanimljivo je da identitet kluba tako od samog početka nije bio vezan isključivo za jedan dio grada, već za čitavu Atinu.
Najuspješniji grčki klub u Evropi
Ono što Panatinaikos izdvaja od ostalih grčkih klubova jesu njegovi evropski rezultati. Zeleni su igrali jedno finale i dva polufinala Lige šampiona, a najbliže osvajanju najvećeg evropskog trofeja bili su 1971. godine. Tada su na čuvenom Vembliju poraženi od Ajaksa rezultatom 1:0, a sa klupe ih je predvodio legendarni napadač Ferenc Puškaš.
Do finala su stigli nakon jednog od najvećih preokreta u istoriji evropskih takmičenja. U polufinalu je Panatinaikos prvo poražen od Crvene zvezde u Beogradu sa čak 4:1 i činilo se da je sve riješeno. Ipak, uslijedio je veliki preokret u Atini. Grci su slavili 3:0 i zahvaljujući pravilu gola u gostima izborili plasman u finale.
Četvrt vijeka kasnije, Ajaks je ponovo bio koban po Panatinaikos, ovog puta u polufinalu.
Umalo prvaci svijeta
Ajaks, tadašnji prvak Evrope, odbio je da igra Interkontinentalni kup protiv urugvajskog Nasionala, pa je mjesto evropskog predstavnika pripalo grčkom klubu.
Panatinaikos je, ipak, i u tom meču izvukao deblji kraj. Nacional je slavio rezultatom 2:1, pa su Atinjani ostali bez istorijskog trofeja.
„Gejt 13“
Kada se govori o Panatinaikosu, nemoguće je zaobići njegove navijače. Jedna od najpoznatijih grupa, „Gejt 13“, godinama je simbol atmosfere koju zeleni stvaraju na domaćem terenu. Bez obzira na to da li je riječ o fudbalu ili košarci i Evroligi, gromoglasna podrška sa tribina je zagarantovana.
Zanimljivo je da je ideja o zajedničkom udruženju navijača postojala od početka 1960-ih. Navijači su se već tada okupljali na 13. ulazu stadiona Leoforos, pa je ime „Gejt 13“ prirodno postalo naziv organizovane grupe.
Borac će tako ponovo imati priliku da osjeti atmosferu jednog od najpoznatijih stadiona u Grčkoj.
Leoforos
Ako se navijači banjalučkog kluba odluče na put u Grčku, imaće priliku da osjete i legendarni stadion Leoforos, zvanično nazvan „Apostolos Nikolaidis“.
Stadion je otvoren 1922. godine, a današnji kapacitet iznosi 16.003 sjedeća mjesta. Riječ je o jednom od istorijski najznačajnih stadiona u grčkom fudbalu, na kojem je Panatinaikos decenijama ispisivao svoju istoriju.
Predug period bez titule
Iako je riječ o jednom od najvećih grčkih klubova, Panatinaikos posljednjih godina prolazi kroz period koji njegovi navijači sigurno ne pamte po lijepom. U posljednjih 16 godina titule prvaka Grčke osvajali su Olimpijakos, PAOK i AEK Atina, ali ne i Panatinaikos.
Posljednji put zeleni su šampionski pehar podigli još 2010. godine, što dovoljno govori o tome koliko dugo traje čekanje.
Ni ova sezona neće biti jednostavna za tim iz Atine, posebno zbog obaveza u Evropi. Panatinaikos će paralelno morati da se bori na dva fronta. Banjalučane tako čeka novi duel sa klubom bogate istorije i velikog evropskog renomea, ali i prilika da još jednom pokažu da se u Evropi mogu ravnopravno nositi sa mnogo bogatijim i poznatijim rivalima.
Komentari (0)