Sve se svelo na liturgiju i parstos poginulim borcima kod spomenika bilo onih u Gradišci, Trebinju, Bijeljini, Zvorniku i drugim gradovima i opštinama Srpske. Nema više ni iznošenja zastava, defilea kroz grad, niti svečanih akademija naveče.

Stiče se utisak da je bez veze nešto što je započeto sada prekidati, a najradije bi svi da odu na miru na slavu ili na zimovanje.

Za građane sa istoka ili juga Republike Srpske nema organizovanog prevoza na svečani defile u Banjaluku, niti je organizovana proslava u njihovim gradovima. Kada smo već kod Svečanog defilea u Banjaluci, treba i tu reći da je sam defile organizovan na brzinu i šturo.

Posebno je zanimljiv odabir onih koji učestvuju u samom defileu, gdje recimo imamo predstavnike Fudbalskog saveza Republike Srpske, Biciklističkog saveza RS, KUD „Piskavica“, predstavnike RUGIP-a. Da ne nabrajamo dalje ko je bio, možemo se osvrnuti i na one koji nisu bili tu.

U prvom redu nedostaju predstavnici Gorske službe spašavanja, vatrogasci i drugi, kojima su životi često ugroženi, a možda bi posebno mjesto trebali zauzeti medicinski radnici koji su u ratu neprestano bili uz svoj narod.

Nije lako organizovati niti jedan događaj, pa ni ovaj ali ako se predstavlja Republika Srpska, onda trebamo dati najbolje šta imamo, što danas nismo uraditi. To je potvrdio i malobrojni okupljeni gledaoci, tačnije naš narod.