Sveti Emilijan je bio kizički episkop i Hristov Ispovjednik koji se zbog asketskog života udostojio arhijerejstva, ali je doživio i mnoga stradanja za vrijeme cara Lava III Isavrijanca ikonoborca.
Primoravali su ga da se odrekne načina aživota koji je odan Bogu, ali nisu uspjevali da ga pokore, ostajao je nepokolebljiv i vjeran svojoj vjeri.
Zbog toga je pretrpio mnogo muka od jeretika, proganjali su ga u vodili u tamnicu. On je to trpio u nadi da će za ta stradanja dobiti vječni mir.
Besjeda na današnji dan:
Ratovi među hrišćanskim narodima nisu isto što i ratovi među neznabošcima. Neznabošci su ratovali s ponosom, hrišćani ratuju sa stidom. Neznabožačke vjere naselile su svoje nebo samo ratnicima, hrišćanska vjera obećava nebo svetiteljima.
Kao što hrišćani ponavljaju, po slabosti, i druge neke grijehe neznabožačke, tako ponavljaju i grijeh ratovanja. No Bog ispituje srca i zna, s kakvim nastrojenjem neznabošci griješe, a s kakvim hrišćani.
Odricali su se Hrista fariseji, odrekao ga se i Petar. No fariseji su ga se odricali sa zlobom nepokajanom, a Petar ga se odrekao sa stidom, i opet ga priznao s pokajanjem.
No šta da kažemo, braćo, o mačevima i kopljima strasti, kojima ubijamo duše svoje i duše svojih bližnjih? O kad bi raskovali te mačeve u raonike, da duboko oremo duše i sijemo blagorodno sjeme mira Hristova u sebi!
I kad bi raskovali ta koplja u srpove, da žanjemo korov u dušama i spaljujemo! Tada bi se mir Hristov vodvorio u dušama sviju nas, kao što se vodvorio u dušama svetitelja. Ko bi onda i pomislio na rat protiv suseda, i naroda susednih?
.jpg)
